Güneşi Selamladık, Ganj’da Tekne Turu Varanasi Bölüm-2

Sabah gün doğumunda tekne turu yapacaktık. Hostelden toplam 5 kişi sabah kalkıp Ganj’ın kıyısına yürüdük. Yolda bir bardak çay içtik, ama bu çay bizdeki gibi değildi. Nerdeyse tek yudumluk bir şey olduğu için pek bir şey anlamadım. Ganjın kıyısına yaklaştıkça, güneşi selamlama ritüelinin seslerini duymaya başlamıştık. Akşamki Aarti törenlerine benziyordu. Gün doğumunda Ganj’ın Tanrısı olan Ganga’yı selamlıyorlardı. Bu törenler çanların ve zillerin çalınmasıyla başlayıp, din adamlarının ve halkın söylediği ilahilerle devam ediyor.

Aarti Törenleri

Biraz töreni izledikten sonra teknemize doğru yöneldik. Yürüyerek geçtiğim yerleri şimdi başka bir açıdan görecektim. Binalar yüksek olduğu için kıyıda yürürken manzarayı tam kavrayabilme olanağınız pek olmuyor. O yüzden tekne turu yapmanızı kesinlikle tavsiye ederim.

Kaptan biraz açıldıktan sonra motoru kapatarak bizi Ganj’ın akıntısına bıraktı. Etraf sessizdi ancak akıntıya karşı gelen bir tekne varsa onun sesini ve Ganj boyunca güneşi selamlayan insanların seslerini duyabiliyorduk. Ganj’ın akıntısı yıl içerisinde sürekli değiştiğinden dolayı insanların nehre kolay ulaşabilmeleri için kıyıya basamaklar yapılmış, bu basamaklara ghat deniyor.

İnsanlar burada yıkanıyorlar, kutsanıyorlar, çamaşırlarını yıkıyorlar, dişlerini fırçalıyor, bu suyla yemek yapıyorlar. Ayrıca yaktıkları ölülerin küllerini bu nehre döküyorlar.

Bir taraftan güneş doğuyordu, tekneler yanımızdan geçiyordu, diğer taraftansa insanlar günlük dini törenlerini tamamlıyorlar, yeni güne başlıyorlardı.

Varanasi Hinduların en kutsal saydığı yerlerden biri. İnsanlar buraya geldiklerinde önce saçlarını kazıtıyorlar, daha sonra buradaki rahipler mantralar okuyorlar ve insanlar Ganj Nehrine girip günahlarından arınıyorlar.

Turun sonuna doğru yaklaştığımızda Dasaswamedh Ghattan sonra başka bir Burning Ghat’ın dumanları gözükmeye başlamıştı. Biraz daha yaklaştık, o bölümün etrafındaki binalar tamamen isle kaplanmıştı. Tekneyi yanaştırıp töreni izlemeye başladık. İnsanlar omuzlarının üzerinde bir ölüyü getirdiler. Cenazenin üzeri bezle örtülüydü ve çiçeklerle kaplıydı. Cansız bedeni, Ganj’ın suyuyla kutsamak için üç defa suya sokup çıkardılar. Bir yandan da ateşin yanacağı tahtaları hazırlıyorlardı. Daha sonra bedeni ağaçların arasına yerleştirdiler ve kendilerince dua ederek ateşi yaktılar. Bir bedenin yanması ortalama olarak üç saat sürüyor. Başından sonuna kadar bir töreni izlemesem de başını, sonunu ve ortalarını izleme şansı buldum.

Varanasi, Hindistan gezim sırasındaki en etkilendiğim şehirdi. Gördüğünüz, yaşadığınız, iletişim kurduğunuz her şey size yeni bir şeyler katıyordu. Buradan sonra iki şehre daha uğrayacaktım. Biri Haridwar diğeri de Rishikes’di. Böylece Kuzey Hindistan’ı tamamlıyordum. Varanasi’den Haridwar’a trenle geçmek yaklaşık bir günlük bir tren yolcuğunu gerektiriyordu. Bu yüzden uçakla Delhi’ye geçip oradan trenle Haridwar’a geçecektim.

BONUS !!!

 

Bir Cevap Yazın